محبس خویشتن منم ، از این حصار خسته ام
 من همه تن انا اللحقم ،‌ كجاست دار ، خسته ام
 در همه جای این زمین ، همنفسم كسی نبود
 زمین دیار غربت است ،‌ از این دیار خسته ام
كشیده سرنوشت من به دفترم خط عذاب
از آن خطی كه او نوشت به یادگار خسته ام
 در انتظار معجزه ، فصل به فصل رفته ام
هم از خزان تكیده ام ، هم از بهار خسته ام
 به گرد خویش گشته ام ، سوار این چرخ و فلك
بس است تكرار ملال ،‌ ز روزگار خسته ام
دلم نمی تپد چرا ، به شوق این همه صدا
 من از عذاب كوه بغض ، به كوله بار خسته ام
 همیشه من دویده ام ، به سوی مسلخ غبار
از آنكه گم نمی شوم در این غبار ، خسته ام
به من تمام می شود سلسله ای رو به زوال
 من از تبار حسرتم كه از تبار خسته ام
قمار بی برنده ایست ، بازی تلخ زندگی
چه برده و چه باخته ،‌ از این قمار خسته ام
 گذشته از جاده ی ما ، تهی ترین غبار ها
از این غبار بی سوار ،‌ از انتظار خسته ام
همیشه یاور است یار ،‌ ولی نه آنكه یار ماست
 از آنكه یار شد مرا دیدن یار ، خسته ام

                                  اردلان سرافراز

دست تو مقدسه مثل نماز عاشقاست

اسم تو نوازش لبهای سرد و بی صداست

چی می شد عشقا همه مثل تو آسمونی بود

چشم تو دنیایی ازجنس محبت و وفاست

دست مهربون تو هدیه ای از لطف خداست

همه نوازشات آرامش و صلح و صفاست

نفسا تازه میشن وقتی که بوی تو می یاد

همیشه نفس بکش عطر نفسهات کیمیاست

تپشای قلب تو قصه ای از راز و نیاز عاشقاست!!!!

مثل دریا اگه پاكی اینم از معجزه هاست!!!

دل من جوون می شه وقتی صداتا می شنوم

همیشه واسم بخون ترانه هات اوج صداست

بیا كه بر سر آنم كه پیش پای تو میرم
 ازین چه خوش ترم ای جان كه من برای تو میرم
ز دست هجر تو جان می برم به حسرت روزی
كه تو ز راه بیایی و من به پای تو میرم
 بسوخت مردم بیگانه را به حالت من دل
 چنین كه پیش دل دیر آشنای تو میرم
ز پا فتادم و در سر هوای روی تو دارم
 مرا بكشتی و من دست بر دعای تو میرم
 یكی هر آنچه توانی جفا به سایه ی بی دل
 مرا ز عشق تو این بس كه در وفای تو میرم

دلم گرفته است...میخاهم بگریم اما اشك به

 میهمانی چشمانم نمی آید ,تنم خسته و روحم رنجور

گشته و میخواهم از این همه ناراحتی بگریزم اما پا

هایم مرا یاری نمیكنند . مانند پرنده ایی در قفس

زندانی گشته ام . از این همه تكرار خسته شده ام ,

 چقدر دلم میخواهد طعم واقعی زندگی را بچشم ,

چقدر دلم میخواهد مثل قدیم عاشق هم بودیم , چقدر

دلم میخواهد مثل قدیم كلمه ی دوستت دارم را هر

 روز از زبانت بشنوم , ولی افسوس آن كلمه كه مرا

به زندگی امیدوار می كرد هال به فرا موشی سپرده

شد و جایش را تحقیر گرفت .

...

ویرایش شده در ساعت - و -

به مجنون گفت روزی عیب جوئی

که پیدا کن به از لیلا نکوئی

که لیلی گرچه در چشم تو حوری است

به هر عضوی ز اعضایش قصوری است!

ز حرف عیب جو؛ مجنون برآشفت

در آن آشفتگی خندان شد و گفت:

اگر بر دیده مجنون نشینی

به غیر از خوبی لیلی نبینی!

تو مو می بینی و من پیچش مو

تو ابرو؛ من اشارت های ابرو!

تو لب می بینی و دندان که چون است

دل مجنون ز شکّرخنده خون است!

                                                   وحشی بافقی

اینجا بجز درد و دروغ                  همخانه ای با نبود

  در غربت من مثل من                هرگز کسی تنها نبود

عشق و شعور و اعتبار             کالای بازار کساد

سوداگران در شکل دوست          بر نارفیقان شرم باد

هر کس که روزی یار بود            اینجا مرا تنها گذاشت

     ای نازنین، ای نازنین             در آیینه ما را ببین

من با تو گریه کرده ام              در سوگ همراهان خویش

آنان که عاشق مانده اند          در خانه بر پیمان خویش

ای مثل من در خود اسیر          لیلای من با من بمیر                                          تنها به یمن مرگ ما              این قصه می ماند به جا

هجرت سرابی بود و بس         خوابی که تعبیری نداشت

هر کس که روزی یار بود          اینجا مرا تنها گذاشت

     ای نازنین، ای نازنین            در آیینه ما را ببین